03 april 2020 | Interview | 3 minuten lezen

Zorgheld Lieke: “De eerste dienst op de corona-unit viel me zwaar”

Ze zijn onmisbaar, iedere dag weer. En in deze roerige periode nóg meer. Wat zijn we trots op alle #zorghelden in Nederland. Ook de artsen en verpleegkundigen van TalentCare zetten zich keihard in om goede zorg te blijven leveren. Wat doet de coronacrisis met hen? En hoe zorgen ze ondanks de drukte goed voor zichzelf? ANIOS Ouderengeneeskunde Lieke Kursten (29) vertelt hoe het haar vergaat.

Hoe gaat het met je?

“Een stuk beter. Vorige week was zwaar. In het verpleeghuis waar ik werk, hebben we in no time een corona-cohortafdeling opgezet. We vangen hier eigen bewoners op die besmet zijn, maar ook patiënten uit verpleeghuizen in de buurt, ziekenhuizen en de thuiszorg.

Ik draai hier drie tot vier keer in de week een 24-uursdienst. Dat doe ik naast mijn reguliere werk in het verpleeghuis. De eerste dienst viel me zwaar. Normaal gesproken kan ik makkelijk meerdere ballen in de lucht houden, nu kon ik er niets bij hebben. Volgens een collega was mijn stem hoger dan normaal en mijn gezicht rood. Toen de eerste dienst erop zat, ging het beter. Hulp vragen kan altijd, realiseerde ik me.”

Hoe is de situatie nu op je werk?

“Alles is inmiddels goed georganiseerd. We hebben plek voor negentien coronapatiënten, nu zijn er drie opgenomen. Dat valt nog mee. Samen met één andere arts draai ik de 24-uursdiensten. Die zijn zoveel mogelijk telefonisch. We vragen hoe het met patiënten gaat en bepalen of we bijvoorbeeld extra medicatie moeten voorschrijven. We moeten ontzettend snel schakelen. Binnen 24 uur kan het beeld van een patiënt verslechteren. Het goede nieuws: twee vrouwen die opgenomen waren, zijn inmiddels weer beter.”

“Als het echt te veel wordt, sluit ik me even af”

Hoe zorg jij nu goed voor jezelf?

“Ik praat dagelijks met een psycholoog op onze afdeling. Ook vanuit TalentCare ervaar ik steun. Deze week was er een speciale online intervisie over wat corona met ons als zorgverleners doet en hoe we ook voor onszelf kunnen zorgen. Verder probeer ik afstand te nemen door het nieuws minder te volgen. Als ik me opgejaagd voel, ga ik sporten. En als het echt te veel wordt, sluit ik me even af. Ik doe kaarsjes aan in mijn slaapkamer, zet een online yogales op en let goed op mijn ademhaling. Zo kan ik me beter concentreren op het hier en nu.”

Welk moment uit de afgelopen weken is je het meest bijgebleven?

“Als we merken dat mensen snel achteruit gaan, mag één familielid op de afdeling komen. Op vrijdag werd een man op de afdeling opgenomen. Twee dagen later was hij overleden. Gelukkig was zijn zoon bij hem en kon hij rustig afscheid nemen. Daar ben ik blij om. Mensen kunnen hier waardig sterven.”

Waar ben je het meest trots op?

“De saamhorigheid. In anderhalve week hebben we een hele unit ingericht. Toen we vrijdag een rondleiding kregen, besefte ik me: dit hebben we maar mooi geflikt met z’n allen.”

Welke tip heb je voor andere zorgverleners?

“Laatst tipte TalentCare een online seminar van de Militaire Geestelijke Gezondheidszorg. Daarin noemde een spreker het buddy-systeem. Je wordt dan gekoppeld aan een collega, kennis of partner die een beetje op jou let. Diegene informeert af en toe hoe het gaat. Heb je genoeg gegeten en gedronken? Neem je voldoende rust? Ik praat af en toe met een vriendin van me uit Brabant, die ook arts is. En ik heb veel aan mijn vriend. Hij signaleert soms eerder dat ik stress heb dan ikzelf.”

Deze pagina delen