07 juli 2020 | Blog | 4 minuten lezen

Het roer om: van gynaecologie naar huisarts in opleiding

Huisarts Jessika v/d Velde

Twee keer werd ANIOS Jessika van der Velde (32) afgewezen voor de opleiding tot gynaecoloog. Een flinke tegenvaller. Ze besloot verder te kijken naar andere vakgebieden en gooide het roer om. Nu gaat ze in opleiding tot huisarts. Hoe wist zij succesvol de switch te maken?

Gynaecoloog worden was altijd al mijn droom. Het leek me geweldig om relatief jonge en gezonde mensen te behandelen in een bijzondere tijd van hun leven. Daarom begon ik na mijn studie geneeskunde als ANIOS Gynaecologie in een ziekenhuis.

Deuk in zelfvertrouwen

Drie jaar geleden solliciteerde ik voor het eerst naar een opleidingsplek tot gynaecoloog. Zonder succes: ik werd afgewezen. De commissie vond dat ik niet genoeg van mezelf had laten zien. En zag het als een minpunt dat ik niet gepromoveerd was. Mijn zelfvertrouwen liep een flinke deuk op.

Ondertussen werkte ik als ANIOS harder dan ooit. Ik wachtte op een tweede kans. Die kwam vorig jaar. De druk was hoog, ik hoopte zo dat het nu wel zou lukken. Maar wéér werd ik het niet. Een klap in mijn gezicht. Mijn werkgever gaf me vijf dagen vrij, want zodra ik erover praatte, begon ik al te huilen.

“De afwijzingen maakten me onzeker”

Afscheid nemen

Mijn werk als ANIOS kostte me steeds meer energie. De afwijzingen hadden me onzeker gemaakt. Ineens overlegde ik vaker met collega’s of controleerde dingen twee keer. Vorig jaar nam ik mijn moeilijkste beslissing ooit: ik nam definitief afscheid van het vak gynaecologie.

Ja, en dan? Op aanraden van mijn mentor in het ziekenhuis bezocht ik een werkcoach. Zij stelde me vragen als: welke aspecten van de gynaecologie vond je zo leuk? En in welke andere specialismen vind je die terug? Ook raadde ze me TalentCare aan: een betrokken werkgever, die me verder kon begeleiden bij mijn proces.

Nieuwe paden bewandelen

Door de gesprekken met mijn coach ontdekte ik dat de rol als huisarts misschien iets voor mij was. Ik besloot een dag mee te lopen in een huisartsenpraktijk. Er ging een wereld voor me open. De diversiteit aan patiënten vond ik heel interessant: van baby’s tot mensen van negentig jaar oud. En ik zag voor het eerst mannelijke patiënten!

Ik merkte ook dat je als huisarts heel zelfstandig werkt. Dat je kleine medische ingrepen mag doen of palliatieve zorg verleent. Wauw, dit werk was zo afwisselend! Deze dag gaf me kracht en nieuwe hoop.

Omdat ik alleen in een ziekenhuis had gewerkt, leek het me verstandig meer ervaring op te doen in de eerstelijnszorg. Ik startte als ANIOS Ouderengeneeskunde bij TalentCare. Ook wilde ik solliciteren voor een opleiding als huisarts. Maar wat als het weer niet lukte? De managers van TalentCare hielpen me mijn onzekerheden aan te pakken. Zij boden een luisterend oor. En hielpen me met mijn sollicitatiebrief en het voorbereiden van de sollicitatiegesprekken.

“Durf hulp te vragen van een professional”

Driemaal is scheepsrecht?

Deze sollicitatie verliep anders dan verwacht: tijdens het sollicitatieproces brak de coronacrisis uit. De sollicitatiegesprekken werden vervangen door een loting. Je raadt het al, ik werd niet geplaatst. Pure pech. Maar die afwijzing voelde wel als klap nummer drie.

Nog geen week later kreeg ik een telefoontje van de huisartsenopleiding. Omdat iemand had afgezegd was ik alsnog geplaatst. Ik kon het bijna niet geloven. Eindelijk valt alles op z’n plek: ik word huisarts!

De afgelopen periode was een rollercoaster aan emoties. Mijn tips voor anderen? Durf hulp te vragen aan een professional, zoals een coach. Dankzij mijn coachingsgesprekken en de begeleiding van TalentCare vond ik mijn vertrouwen terug. In mezelf én in de toekomst. Dat gun ik iedereen.
Deze pagina delen